Verkiezingen scheef bekeken het eerste en laatste (r)evolutionaire verkiezingsnieuws voor 2014

Eindelijk! Het is zover! Morgen “mogen” we stemmen! Niet dat ik erop zit te wachten, wel omdat het de hoop doet leven dat belangrijker nieuws daarna weer wat meer op de voorgrond komt: niet omdat er niks interessants te vertellen valt over de verkiezingen, wel omdat kleine partijen worstelen voor een beetje media-aandacht, terwijl andere voor de kleinste prul krantenkoppen halen.

Kranten, waarvan je min of meer objectieve informatie verwacht, lijken in aanloop van de verkiezingen meer op roddeltantes bij de koffieklets. En de politici, die doen lustig mee. De verkiezingsstrijd wordt gestreden met holle slogans, veel slijk en hopen nonsens. En het volk blijft zo mak als een doodgeboren lam.

Redenen te over dus om even mijn ongenuanceerde mening met je te delen: ongenuanceerd omdat ik me niet, of nauwelijks in partijprogramma’s heb verdiept, want ongeacht hoe hard ze dit van zichzelf ook denken, verandering brengen ze niet.

EERSTE EN LAATSTE (R)EVOLUTIONAIRE VERKIEZINGSNIEUWS 2014 - BLANCO STEMMEN, IS INSTEMMEN! - “De verkiezingsstrijd wordt gestreden met holle slogans, veel slijk en hopen nonsens. En het volk blijft zo mak als een doodgeboren lam.”

‘t is één pot nat

Alle partijen hebben één iets gemeen: ze willen water naar de zee dragen en ze verwachten dat wij daar een extra inspanning voor willen leveren.

De oorzaak voor de vele maatschappelijke crises en milieurampen is een bij het haar getrokken monetair schuldensysteem. Het is ongeveer zo onlogisch als een systeem zijn kan: rijken worden steeds rijker, armen steeds armer, crises en schulden steeds groter en het maakt dat onze economie exponentieel moet blijven groeien. Dit is waanzin die door geen enkele partij bij de bron aangepakt wordt. Geen enkele partij denkt ‘out of the box’.

In het debat rond werkloosheid bijvoorbeeld, lijkt niemand er zich van bewust dat er ook mensen zijn, harde werkers, die liever hun eigen graf delven, dan bij te dragen tot een misdadig maatschappelijk systeem, een onleefbare planeet en een verziekte toekomst voor volgende generaties. “Meer werken moeten we doen.” De ene partij formuleert het een beetje anders dan de andere, enkele leggen positieve accenten, maar verder is het één pot nat.

blanco stemmen is instemmen

Maar het ene nat is het andere niet. Olie laat zich niet mengen met water. Reden om blanco te stemmen heb je dan ook niet. België is immers veel minder democratisch dan politici graag laten uitschijnen. En het is niet omdat het niet democratisch is, dat onze stem er niet toe doet. Wel in tegendeel. We brengen een stem uit voor een meer of minder solidaire koers, voor meer of minder vrijheid, voor meer of minder Europa. Elke stem telt. En binnen dit systeem is onze stem zelfs belangrijker dan in een echte democratie.

Ik ben me er goed van bewust dat velen zich liever niet inlaten met politiek en daarom, omdat het wellicht de enige oprechte stem is, van plan zijn om blanco te stemmen. Maar logisch is anders. In een democratie zou een blanco stem een duidelijk signaal zijn die vertelt dat je niet akkoord kan gaan met wat wordt voorgesteld. Dit moet kunnen, maar in het hier en nu staat het gelijk aan ‘instemmen met de meerderheid’: de grootste partijen winnen er bij.

Indien je dus niet instemt, wel afkeurt, stem dan vooral niet blanco. Indien geen enkele partij je mening vertegenwoordigt, kies er dan die uit die er het nauwst op aansluit, of kies voor een kleine partij. Hoe meer partijen de kiesdrempel halen, hoe meer men met andere meningen moet leren rekening houden. Dit is positief.

choose life: kies voor waarden

Al bij al ben ik blij dat (R)EVOLUTIE nog niet deelneemt aan de verkiezingen. Het verschil zouden we zelfs met een meer uitgebreide achter- en voorban nog niet kunnen maken en er kwamen ook enkele nieuwe partijen bij, die niet staan voor een complete maatschappelijke ommezwaai, maar die zich wel prompt achter waarden scharen.

Piratenpartij

De Piratenpartij doet dit mijns inziens het best. De partij kiest waarden boven wetten en wil ook graag de kansen benutten die het internet naar ons toewerpt. Waar de partij zoal voor staat ontdek je het best op hun verkiezingswebsite: mooi werk, smaakvol en overzichtelijk. Een vlotte manier om de thema’s te doorlopen is via de spatiebalk op je toetsenbord.

verkiezingen2014-pirantenpartij-printscreen

Hoewel ik er weinig negatief op aan te merken heb, gaan de Piraten nog niet ver genoeg in hun keuze voor waarden, om tot oplossingen te komen. Men blijft er denken binnen de bestaande kaders. En oplossingen zijn daar helaas niet te vinden. Ik vrees dus een beetje dat de Piraten wel al willen, maar nog niet kunnen. Wat wel positief is: ze geven dit ook grif toe.

“De Piraten beweren niet dat ze de ultieme oplossing hebben voor alle maatschappelijke problemen. Net zomin ontkennen we de problemen waar we (nog) geen oplossing voor weten.” – Piratenpartij

Een tweede reden die me doet twijfelen over de Piratenpartij is dat ik de kandidaten niet ken: althans toch niet die aan wie ik in Oost-Vlaanderen mijn stem kan toevertrouwen. In Antwerpen lijkt Christophe Cop (oprichter TEDxFlanders) me wel een sterke kandidaat.

R.O.S.S.E.M.

Ook Jean Pierre van Rossem laat opnieuw een frisse wind waaien door ons dorre politieke landschap. De partijnaam is niet nieuw en van Rossem evenmin, maar de partij nam wel een volledig nieuwe start. In tegenstelling tot alle andere partijen lijkt R.O.S.S.E.M. te vertrekken bij de maatschappelijke problemen en te werken richting oplossing.

Men ziet er niet meteen heil in een maatschappelijke ommezwaai. R.O.S.S.E.M. houdt rekening met het economische systeem, terwijl (R)EVOLUTIE dit pertinent weigert, omdat investeren in dit systeem onlogisch en slechts uitstel van executie is… Maar we zitten er wel mee. En wat doen we er aan?

Bij R.O.S.S.E.M. blijft men in elk geval niet bij de pakken zitten. En hoe we het ook draaien, of keren, zolang er geen mondiale monetaire (r)evolutie komt, blijven schulden systematisch groeien. Willen we beginnen met België uit het slop te halen, dan moeten we daar van af: van de staatsschuld, maar R.O.S.S.E.M. waarschuwt ook voor private schulden.

R.O.S.S.E.M. is, voor zover ik weet, de enige partij die in die richting denkt en handelt. Men wil er de bank- en andere schulden bovendien niet in de kleine man zijn schoenen schuiven. En terecht, want geld moet je zoeken waar het te vinden is. De partij heeft heel wat positieve programmapunten en ook wie iets wil bijleren over economie kan op de site terecht.

De bouw van vele duizenden nieuwe woningen, om de economie te redden, lijkt me evenwel niet meteen het beste gedacht. R.O.S.S.E.M. wil zo 250.000 nieuwe jobs creëren, maar of dit jobs zijn waar iemand op zit te wachten? Logischer en constructiever lijkt me te vertrekken van wat mensen graag willen doen en te bekijken hoe dit kan worden gecommercialiseerd.

Van Rossem heeft weliswaar veel meer kaas gegeten van economie, mensen hun ding laten doen is ongetwijfeld veel minder rendabel en ik trek zeker niet in twijfel dat grote inspanningen nodig zijn om tot beter te komen. Het programma van R.O.S.S.E.M. lijkt me een goede voorzet, een goede basis waarop kan worden verder gewerkt.

Een serieus breekpunt voor mij is echter kernenergie. R.O.S.S.E.M. is tegen de sluiting van onze kerncentrales.

“Koeling van kerncentrales door water moet worden vervangen door het koelingssysteem van Einstein-Szilard, zoals gebrevetteerd in 1934. Uranium kerncentrales vervangen door thorium kerncentrales.” – R.O.S.S.E.M.

Hoewel thorium niet te vergelijken zou zijn met uranium (EOS vertelt je waarom), heb ik geen milligram vertrouwen in de nucleaire sector. Dus ook niet in thoriumcentrales. Ik ben er redelijk zeker van dat diverse vormen van gedecentraliseerde hernieuwbare energie de beste investering is.

Eén geruststelling: R.O.S.S.E.M. gaat prat op een wetenschappelijk onderbouwd programma. Indien wordt aantoond dat diversiteit de betere keuze is, dan valt er met R.O.S.S.E.M. vast te praten. Althans, dat zou ik verwachten.

Groen

Op wie ik zou stemmen is lang een makkelijke vraag geweest. Onze biotoop, de basis van leven, wordt koortsachtig verwoest. Die basis herstellen is primordiaal, dus stemde ik steeds groen. Maar ondertussen weet ik beter. Groen is niet groen. Het ecosysteem kan niet worden hersteld zolang onze maatschappelijke systemen een omgekeerde logica volgen. Een partij is dus niet groen als die niet aanstuurt op (r)evolutie.

Groen draagt waarden desalniettemin wel hoog in het vaandel. Het is zeker goed dat de partij er was en is. En het zou me verheugen mocht Groen veel stemmen halen. Met de toon van de huidige verkiezingscampagne ben ik het evenwel niet eens. De klemtoon wordt gelegd op waardig werk. Hoewel dit geen overbodige luxe is, verwacht ik van een groene partij dat leven centraal wordt gezet.

We leven niet om te werken, we werken om de levenskwaliteit te verbeteren: voor iedereen en voor al wat leeft. We hebben elkaar nodig. Leven kan dan wel beginnen met een betere economie, maar de voorstellen van Groen zijn ondermaats. Groen droomt niet meer van Anders Gaan Leven (Agalev, remember?), maar legt zich neer bij een stug systeem dat verandering enkel bij mondjesmaat toelaat.

Op wie stem ik?

Stemmen is so passé. Liever stel ik een regering samen: een regenboog uiteraard met veel groen, veel paars en veel Wetteraars, met Elisabeth Meuleman (Groen) als premier, Jean Pierre van Rossem (R.O.S.S.E.M.) als minister van economie, consumenten en de Noordzee, met Piet Van Heddeghem (Groen) voor middenstand, KMO’s, zelfstan­digen en landbouw, met Gaby Colebunders (PVDA+) als minister van werk, met Sophie Nicque (OpenVLD) voor overheidsbedrijven en ontwikkelingssamenwerking, met Bart Van Malderen (sp.a) voor binnenlandse zaken en gelijke kansen, met Bart Caron (Groen) voor cultuur, met Steven ‘Low Impact Man’ Vromman (Groen) voor milieu, energie en aanverwanten, met Christophe Cop (Piraat) voor buitenlandse zaken, met Jelle Debusscher (Piraat) voor Sociale Zaken en Volksgezondheid … en de rest mogen ze gerust zelf invullen. België zou bruisen.

Maar zo werkt het dus niet. We hebben maar één stem. Dat we die binnen partijlijntjes moeten houden, dat we niet kunnen stemmen op kandidaten uit andere provincies en dat we niet kunnen bepalen wie we kiezen voor welke functie,  maakt er de verkiezingen niet democratischer op… maar ook niet moeilijker.

Bij R.O.S.S.E.M. zijn de kerncentrales me er teveel aan. In het Piratenprogramma kan ik me het best vinden, maar de kloof met Groen is niet zo diep en, temeer gezien ik de Oost-Vlaamse Piraten (nog) niet ken, niet diep genoeg om de Wetterse groenen te overtreffen.

Vlaams Parlement: Piet Van Heddeghem (Groen)

Piet Van Heddeghem is reeds vele jaren politiek actief in Wetteren. Momenteel is hij gemeenteraadslid. Eerder was hij schepen. En Wetteraars zijn goed gek dat ze hem nog niet tot burgemeester hebben verkozen. Groen heeft hier drie enthousiaste gemeenteraadsleden en een inspirerende achterban. Typerend voor de Wetterse groenen en voor Piet, is dat ze waarden koesteren, neigen tot samenwerken en waar nodig ook tot verzet.

Europees parlement: Bart Staes (Groen)

Ook voor het Europese parlement is mijn keuze snel gemaakt. De Belgische Piraten stelden zich niet kandidaat en Bart Staes levert er goed werk, dat ik hem graag zie verder zetten. Een sterke groene fractie is er bovendien erg wenselijk. Volgende illustreert waarom.

“Groen is tegen de huidige agenda van de vrijhandelsbesprekingen met de VS voor een vrijhandels- en investeringsverdrag (TTIP), zowel qua inhoud als de manier waarop deze onderhandelingen verlopen. Bekijk het bovenstaande filmpje. Er is een gebrek aan transparantie, de lobbies zitten mee aan tafel, buitenlandse investeerders krijgen het recht om staten aan te klagen, de omvang en manier waarop men de regulering aan beide zijden van de oceaan op elkaar wil afstemmen dreigt tot een race to the bottom te leiden, en de beloofde economische voordelen zijn op z’n allerminst zwaar overdreven” – Bart Staes

En dit:

“Ik heb als medeonderhandelaar gevochten voor het etiketteren van genetisch gewijzigd organismen in honing, net zoals voor alle andere voedselproducten, zodat de consument een geïnformeerde keuze kan maken en imkers beschermd worden van ongewenste GGO-vervuiling. De groene voorstellen werden goedgekeurd in de milieucommissie maar haalden het niet in de plenaire stemming en in de onderhandelingen met de Raad en de Commissie.” – Bart Staes

De Kamer: Piraat

Dan rest me nog een stem. Die hou ik voor de Piratenpartij. Hun zin in anders en beter is immers het grootst en hun keuze het meest compromisloos.

Lees ook: Kiesadvies voor cannabisminnende Belgen – Eef De Bruyne

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

😉😏😌😊☺️😋😛😜😝😃😄😂😅😆😇😎😍😘😐😒😕😡😩😰😭😬😠😤😯😲😱😳😴😵😷😈😸😹😺😻😼😽😾😿🙀💩💀👽👾👍👎👌✌️👀👅💋🌻🍀🍄🐣🐦🐧🐘🐗🙈🙉🙊🐲🐸🐳🐬🐙🐟🐌🐛🐝🐞⚡️🔥☀️🌈🎉💫💥❤️‍💜💛💚💙💔🎶🎧🎬🎯🚀📌📣💤💭